Ga direct naar


Ogenblik 39

Ogenblik 39

janna32zondag 12 juni 2011 21:24

Soms moet je de geest krijgen. Het is  een bekend gezegde dat mensen nog al eens gebruiken. Het is van geen zin hebben toch zin maken. Zin is ook al weer zo’n woord waar je veel kanten mee uit kunt. Ik heb ook wel eens geen zin. Dan lig ik lekker in het gras te luisteren naar alle geluiden die mijn geest tot zich kan nemen. Het geluid van het ruisen van de wind, het gezang van de vogels, het gekwaak van de kikkers, het loeien van mijn vriendinnen en het geblaat van onze kalveren. Maar ik kan ook maar niet de hele dag blijven liggen luieren. Soms komt de boer en roept ons dan moeten we naar een ander perceel waar weer lekker vers gras staat vermengd met allerlei kruiden die hier in de Ruterpolder groeien. Enkele ‘’snelle’’ koeien staan dan meestal als eerste bij het hek, want we krijgen dan ook een paar brokjes. Ik ben niet zo’n vooroploper. Ik doe kalm aan, want de snelste is niet altijd de verstandigste als u begrijpt wat ik bedoel.

We lopen al een tijdje vlak bij de boerderij en dat vind ik wel leuk, want daar is altijd van alles te beleven. Naast ons weiland  is een veldje waar de jongelui voetballen of paardrijden. Het veld heeft ook ander gras dan onze weilanden. Het wordt met een kleine trekker altijd weer gemaaid. Het gras moet er wel haast moedeloos van worden, probeert het zich te ontworstelen aan de aardbodem om tot de hemel te groeien, word je iedere keer weer teruggezet tot het nulpunt.

Dan is met ons gras in de weilanden anders . Dat mag lang doorgroeien. Als het gemaaid wordt staat het al in bloei. Dan is het erg gezond voedsel met veel vezels of structuur, het is maar hoe je het wilt noemen. Met die vezels moeten onze magen flink aan de slag en dat is een gezonde zaak. Het eerste gras is al gemaaid. De grote lichtgroene Merlo trekker die hier op de boerderij gebruikt wordt sleept een machine door het land die het gras snijdt en netjes op het land legt te drogen. Later wordt het geschud en gewierst. Vanuit de stad kwam nog een grotere machine om het gedroogde gras in grote balen te persen en er plastic omheen te wikkelen. Moet dat nu zo groot vroeg ik mij af. De machines zijn wel kwetsbaar met zoveel techniek en ze hebben veel ruimte nodig. Groter is niet altijd beter. De overheid wordt ook groter. Wij wonen nu in gemeente Súdwest-Fryslån maar zijn de inwoners daar nu wel zo blij mee.

De balen zijn op de betonplaat bij de boerderij gezet. Ze staan te schitteren in de zon. Ook lopen de paarden hier vlakbij ons. Dat is wel gezellig. Paarden zijn lieve beesten en bijna net zo verstandig als koeien. Van de paarden wordt nog al wat gevraagd. Ze moeten iedere avond naar binnen, moeten zich overgeven aan het borstelen, moeten soms een kunstgebit in en moeten een zadel op, waar de mensen op gaan zitten en daarna moeten ze draven of springen. Nou, dat hoeven wij gelukkig allemaal niet.

Ik kon ook zien dat de stieren Ruters Tjitte en Ruters Maas naar buiten gingen. Dat vond ik wel erg spannend. Ik heb echt een paar uur staan kijken. Stieren vertonen heel veel macho-gedrag. Waarom weet ik eigenlijk niet, want het zijn maar gewoon stieren. Ze zijn ook nog brutaal en dat is best lastig voor onze boeren. Ze werden in een ruime kooi naar buiten gereden naar de koppels koeien waar ze bij passen. Nou, het ging best goed hoor.

Matsje loopt hier ook vlakbij. Matsje is rond de Pinksteren uitgeteld. Ze is een goeie vriendin van mij. Of ze de geest krijgt om op Pinksteren te bevallen weet ik niet. Misschien als ze de Heilige Geest krijgt. Ik kreeg in elk geval de geest om weer  wat te vertellen.

 

Tot een andere keer.  Dikke tút,

 

Janna                                                                                                                    

« Terug





Snelkoppelingen