Ga direct naar


Ogenblik 38

Ogenblik 38

janna32woensdag 11 mei 2011 22:27

De meimaand is aangebroken maar ondertussen heeft zich hier in de aprilmaand op de boerderij al weer heel wat afgespeeld. Dat zal u niet verwonderen. De voorjaarsmaanden zijn voor ons altijd een periode van nieuwe ontwikkelingen en veranderingen. We lopen als koeien en kalfjes nu allemaal buiten. Dat naar buiten gaan ging prima. Voor onze jonge kinderen is het buiten natuurlijk wel even wennen. Ze moeten zich thuis gaan voelen in de grote ruimte om zich heen, waar maar geen einde aan lijkt te komen. Gelukkig zijn er dan sloten en schrikdraden die er voor zorgen dat ons kroost al niet op heel jonge leeftijd de wijde wereld intrekt. Het warme knusse gevoel van de stal wordt verruild voor de vrijheid in denken en doen. Omgaan met vrijheid is best moeilijk, want hoe maak je de juiste keuze. Dus een begeleidende draad om een perceel kan je best een beetje steun geven. Soms roep ik mijn beide kinderen nog wel eens tot de orde. Ze kennen mijn 'boegeroep', zoals alle moeders en kalfjes hun unieke 'boe…geroep' hebben.

Ik kan jullie vertellen dat het goed gaat met mijn twee dochters. Ze groeien goed en genieten met volle teugen van de wind en de zon. En wind en zon is er bijzonder veel dit voorjaar. Zelfs zoveel dat de aardkorst droog en hard is geworden. Het lopen kost mij zelfs moeite op de harde kluiten, maar dat kan ook wel een beetje ouderdom zijn. Een tikkeltje artrose wellicht. Het is niet alleen de schuld van de oneffen ondergrond dat het lopen bemoeilijkt. Het zijn vooral mijn botten en gewrichten die moeilijk doen. Ook draven valt mij zwaar. Als mijn dochters het op een lopen zetten, kan ik ze echt niet bijhouden. De andere koeien zien dat ook wel.

Tineke 2, die behoorlijk met de tijd meegaat, zei dat ik me daar wel aan kan laten opereren. Dan zou ik ook maar wat aan je huid laten doen, zei ze , die ziet er ook niet zo mooi meer uit. Maar ja, ik heb een andere filosofie over ouder worden. Oud worden is zelfs oké en kan zelfs gunstig zijn. Oud worden is een proces dat je niet moet willen voorkomen of vertragen, want dan zouden we veel kostbare ervaring verliezen. Ouder worden geeft je namelijk ook de mogelijkheid door een interessant en waardevol psychologisch proces te gaan en je bewust te worden van andere aspecten van het leven dan in je jonge jaren. Ik voel dat er een bepaalde rust in mijn ziel gaat ontstaan. Ik hoef niet meer zoveel en daarom is er ook geen frustratie. Nou genoeg hierover. 

We lopen in vier groepen. Een groep met een paar moeders en allemaal puberende meiden. Dat is de groep waar straks een stier bijkomt. De beide stieren Ruters Tjitte en Ruters Maas zijn nog binnen in de potstal. Volgende maand mogen ze naar buiten, zodat ze weer voor nageslacht kunnen zorgen. De andere drie groepen bestaan uit moeders met jonge kalfjes, die in maart en april geboren zijn.

Beikje liep ook nog binnen, maar ze is afgelopen week verhuisd. Nou dat vind ik helemaal niet zo erg. Beikje was altijd zo nadrukkelijk aanwezig met haar grote postuur en haar grote mond. Meende dat ze alles moest regelen. Ik weet best dat we respect voor elkaar moeten hebben en naar elkaar moeten tonen, maar soms zijn er van die koeien…..dat kost dan wel veel moeite om daar respect voor op te brengen.

Zo, het schrijven heeft me veel energie gekost. Ik vlei me even neer langs de slootkant. Oh, een eend met haar jongen. Wat een pracht.

Tot een volgende keer!

 

Dikke tút,

 

Janna

 

 

« Terug





Snelkoppelingen