Ga direct naar


Ogenblik 36

Ogenblik 36

janna32donderdag 17 maart 2011 10:31

Het is feest in de stal. Ik kan het wel uitloeien de wereld in. Ik ben oma geworden. Een kleinkind Ruters Jaan is geboren. Mijn kleinkind. Ik hoop dat ik er volop van genieten kan. Alhoewel het ook wel een beetje vreemd voelt, want zelf ben ik ook weer in verwachting. Ik weet wel. Dat had natuurlijk niet gemoeten op mijn leeftijd. Maar ja, als het spontaan gebeurt, dan is daar uiteraard niks mis mee. Als er allemaal hulpmiddelen aan te pas moeten komen om op oudere leeftijd drachtig te worden, dan kun je je natuurlijk afvragen of dat ethisch wel verantwoord is. Ook merk ik, nu ik wat ouder word, dat het dragen van een kalf mij zwaarder valt. Het kost me veel energie. Ik ben ook eerder moe nu de dracht op het einde loopt. Daar komt ook nog bij dat ik wat last van mijn ene been heb. Maar met wat medicijnen en energiedrank hoop ik het vol te houden.

Het is wel gezellig in de stal, want naast mijn kleinkind, dat nu al gezellig door het stro huppelt, was Suze nog een paar dagen eerder met de bevalling. Suze kreeg een prachtige dochter. Samen draven en dansen de kalveren door de grote box op de kraamafdeling. Nu maar hopen, dat het met mij straks ook goed afloopt. En als het moederschap mij straks weer ten deel valt, zal ik er volop van genieten, want een zuigeling houdt een oude moeder jong. 

Naast hetgeen zich allemaal op Rispens State afspeelt, probeer ik ook stil te staan bij wat er in de rest van ons land gebeurt. Door mijn goede zintuigen kan ik veel waarnemen, overwegen en bekritiseren. Zo hoorde ik Herman Finkers zeggen: Kijkend naar het leven heb ik geleerd van de koeien. Een koe kan je met het verstand op nul, heel mooi aan zitten kijken.

Nou, hier wil ik wel even een kanttekening bij plaatsen. Dat hij een bepaalde kijk op het leven heeft gekregen dankzij ons dat is terecht. Maar met de rest van zijn uitspraak ben ik het helemaal niet eens, of Finkers heeft Almelose koeien in de wei zien zitten. Wij, als Friese Roodbonte koeien, zitten bijna nooit, wij liggen, staan of lopen te grazen en het verstand op nul dat hebben we nooit. En dan nog zoiets. Er zijn studenten of andere geleerden in ons land, die beweren dat schapen meer in hun mars hebben dan koeien en daar ben ik het ook helemaal niet mee eens. Moeten die onderzoekers eerst nog maar eens bij ons in de stal komen.

Nu waren er afgelopen dagen veel mensen in de stal, die naar ons kwamen kijken. Ook een groep leerlingen van de A.O.C opleiding uit Sneek. Ze komen veel op collega koeienbedrijven. Maar een bezoek aan ons vonden ze wel heel apart. Ze genoten van onze mooie kleur en onze vriendelijke uitstraling.

En de vriendelijke uitstraling zal de komende weken wel blijven, want de zon stuwt de temperatuur omhoog en de wind jaagt de wolken voort op naar het voorjaar. Tot de volgende keer. Dan ben ik misschien wel een oma met een zuigeling.

 

Dikke tút,

 

JANNA.

 

« Terug





Snelkoppelingen