Ga direct naar


Ogenblik 34

Ogenblik 34

janna32dinsdag 11 januari 2011 13:37

Na al het licht, dat op ons neerdaalde van de kerststerren hoog aan de hemel en het vuurwerk, dat rijkelijk de hemel ingeschoten is, zijn er een aantal duistere momenten geweest. Eerst hadden we te maken met een maansverduistering, gevolgd door een zonsverduistering. Een enigszins donkere gloed hing een aantal uren boven de Ruterpolder en onze stal . Rond een uur of tien kwam het echte licht weer achter de schaduw van de maan vandaan.

Vanmorgen was er ineens veel lawaai in de lucht, maar de mist liet het niet toe te aanschouwen waar dat geluid vandaan kwam. Gelukkig hebben we goede oren. Aeltsje en Annie stonden ook te luisteren. Plotseling zei Matsje: ik weet het, het is een zangkoor. We konden niet goed verstaan wat ze zongen, maar er zat een Russische klank in, die we wel vaker hadden gehoord. Het was in elk geval geen engelenkoor. Hester zei dat het een ganzenkoor was en daar waren we het allemaal mee eens. 

De maand januari is over het algemeen een rustige maand. We hebben rond de jaarwisseling veel berichten ontvangen met goede wensen. Het liet niets te wensen over. Als koeienfamilie hebben we altijd het beste met elkaar voor. Er wordt natuurlijk ook wel eens geklierd hoor. En af en toe moet je ook wat slikken van elkaar. Ook met de mensen in het algemeen en met onze mensen, die zorg aan ons besteden, kunnen we het goed vinden. Er bestaat vooral in Friesland een goede band tussen ons en de mensen die het land bevolken. Koeien en mensen zijn hecht met elkaar verbonden in het Friese landschap. De reizende Fries en toerist geniet van ons als wij straks weer in de weilanden lopen te grazen met de kop naar beneden en met onze tong het gras naar binnen werken. Trots kijken wij dan naar de mensen die maar rennen en druk heen en weer rijden. Wij stralen een bepaalde rust uit, die ook voor de mens belangrijk kan zijn.

Maar zover is het nog niet. De liefelijke nieuwjaarskreten liggen nog vers in mijn geheugen en ik begin nu al over het gras te praten, dat pas in het voorjaar zal groeien. Liefelijke nieuwjaarskreten ,zoals: ‘veel geluk’ , ‘maak er wat van’ en ‘veel liefde’. Liefde is belangrijk! Wij als koeien tonen liefde naar de mensen, omdat ze altijd voor ons klaar staan. Met de mensen die veel met je omgaan ontstaat een band. Wij voelen ook liefde van de mensen naar ons toe en daar zijn we dankbaar voor. Mijn dochter Janna 4 zei, dat ze verliefd is op Ruters Tjitte, maar toen heb ik haar verteld dat liefde voelen en uitstralen iets anders is dan verliefd zijn.

Een mooi woord, dat de mensen eigenlijk van ons ingepikt hebben is dierbaar. De mensen hoor ik wel eens zeggen: “die is mij erg dierbaar”. Zo zie je maar dat koeiengedachten en mensengedachten heel erg dicht bij elkaar kunnen liggen.

De morgen is bijna voorbij. De strohakselaar boven in onze stal is schoongemaakt, een nieuwe baal stro is erop gezet. De stal ziet er netjes uit. We kunnen beginnen aan onze middagrust.

 

Dikke tút,

 

Jan

 

« Terug





Snelkoppelingen