Ga direct naar


Ogenblik 33

Ogenblik 33

janna32zondag 19 december 2010 22:19

De wind heeft bolle wangen, ze blaast hard. De bladeren die nog op het erf liggen van de herfstval worden al zwevend en dansend naar andere oorden geblazen. Je zou de wind de grootste bladblazer van deze aarde kunnen noemen. Dus nieuwe gemeente Súdwest Fryslân: weg met alle bladblazers! De koude oostenwind blies ook door onze stal. Dat vonden we niet zo lekker, want we waren net naar de kapper geweest, dus veel warmte van onze rode vacht hadden we niet meer. Gelukkig mocht het doek dicht. Het doek denkt u, wat is dat nu weer? Aan de oostkant in onze stal hebben we heel grote openingen waar we doorheen kunnen kijken en de meestal lieflijke wind kunnen voelen. De wind; de transporteur van geuren en geluid. Als wij des zomers buiten lopen is de wind degene die onze oergeluiden in de verre omtrek doet horen. Maar als de wind haar tanden laat zien en erg onstuimig wordt dan is dat niet behaaglijk meer en dan kan het doek dicht. De grote openingen worden voorzien van een winddicht doek. Het nadeel is dat we dan even niet zo goed kunnen volgen wat er buiten gebeurt. Maar verder kunnen we alles volgen.

Zo heb ik ook begrepen, dat de mensen zich behoorlijk druk om ons maken. Er worden hele debatten gehouden over boeren en hun koeien, of over koeien en hun boeren. Dat doen ze bij de Leeuwarder Courant in samenwerking met de Melkveeacademie. Eigenlijk zou ik die mensen die over ons debatteren en filosoferen willen uitnodigen een keer bij ons te komen kijken. Want ja, als je het over dierenwelzijn hebt dan is onze stal en verzorging natuurlijk wel het einde. Wij hebben prima mensen die ons verzorgen. We hebben een gebouw dat lekker licht en luchtig is. Een heerlijk strobed, waar we in kunnen liggen en gaan ‘s zomers lekker de wei in. Daar staat natuurlijk tegenover dat wij ook niet zoveel behoeven te presteren. Onze kinderen goed verzorgen en opvoeden, dat is eigenlijk onze dagtaak. Zodat ze zich straks goed kunnen ontplooien in de provincie.

En dat onze kansen gaan groeien is dit jaar gebleken . Veel van onze kinderen zijn uitgewaaid over de provincie. Nee niet als herfstbladeren maar als aanstormend jong Roodbont talent. De laatste 4 jonge koeien zijn naar de wijnboer in Sint-Nicolaasga vertrokken, waar ze straks melk gaan leveren en hopelijk zal er dan een speciale Friese cultuurkaas op de markt verschijnen. Afgelopen week zijn de zonen van Matsje en Tineke vertrokken. Ze zijn de wijde wereld ingegaan. Matsje en Tineke waren erg ontdaan door het vertrek van hun kinderen. Ik als oudere koe heb hun verteld, dat die dingen zo lopen in het leven. Ik heb hen zoveel mogelijk getroost.

Het jaar 2010 ligt bijna achter ons. We kunnen het jaar goed afsluiten. Alle natuurfacetten hebben we meegemaakt. Warmte, regen, wind, zon en nu vorst en sneeuw. Wat is het Nederlandse klimaat toch prachtig. We genieten daar alle dagen van.

Ik zou willen besluiten met :

 

De dagen van nu zijn voorbij gegaan

De dagen van de toekomst komen eraan

Het licht van dit jaar

maakt de weg voor 2011 klaar

 

 

Een warme wintergroet van JANNA!

 

« Terug





Snelkoppelingen