Ga direct naar


Ogenblik 17

Ogenblik 17

janna32vrijdag 26 juni 2009 14:37

Ik lig rustig te herkauwen in de Ruterpolder. Mijn ogen richten zich omhoog en zien de witte wolken haastig langs het firmament jagen. De wint stuwt ze voort, maar waar naar toe? Sneek, Groningen, Oost-Europa, Azië, wie zal het zeggen? Waar we op de wereld ook zijn, er is één zon voor ons allemaal. Maar hoe is het met de wolken?

Er waait een stevige bries door de polder en de zon schijnt. Het is drogend weer. Mooi voor de oogst! Het perceel hiernaast is gemaaid. Vorige week ging het kleurrijke plantenmateriaal tegen de vlakte. Dit perceel is speciaal gekozen volgens Hibma 02, omdat daar geen vogels broeden. De rest van de percelen moeten nog gemaaid, maar dat gebeurt later. Na 'Oerol', hoorde ik de andere koeien mompelen. Maar wat 'Oerol' is weet ik niet.  Het gemaaide gras hiernaast is ook geschud. Ik zag Stef met een grote rode machine door het weiland rijden. De machine gooide het gras omhoog en naar achter, zodat het lekker luchtig kwam te liggen. Een heerlijke geur verspreidde zich door de polder.  Nu zit het gedroogde gras in mooie grote pakken en is er straks op stal weer gezond voedsel voor ons.

 

De open dag van een paar weken geleden was erg leuk. Er kwamen veel mensen kijken naar ons paradijselijke leven  in de polder. Al wandelend kwamen ze ons begroeten en we fungeerden natuurlijk als showkoeien voor menig camera. Vooral ik was in trek met mijn tweeling. Want veel mensen kennen me natuurlijk van mijn column en konden me nu in levende lijve zien. Ik genoot van al die aandacht.

Zo nu en dan konden we ook wat opvangen van de muziek, die bij de boerderij gespeeld werd. Friese muziek, maar ook wat Iers en Schots. Schots speelden ze misschien voor onze familie ver weg: de Schotse Hooglanders in Schotland. Daar horen ze thuis ten minste. En niet in Friesland. Onbegrijpelijk toch, dat ze in de 'Oude Venen' bij Eernewoude waterbuffels laten grazen. Dat zou onze jongere generatie toch ook kunnen doen!

Er werd soep gekookt op de open dag, in de open lucht op een houtvuurtje. Hartstikke lekkere natuursoep. De kinderen waren aan het ponyrijden en aan het voetballen. Het was dus een gezellige dag voor ons allen!

Tot ziens en een dikke tut,

Janna

P.S. Wat vind je trouwens van mijn nieuwe pasfoto?

 

« Terug





Snelkoppelingen